سُوْرَةُ الْبَلَدِ

Al-Balad

سوره 90آیه 20 محل نزول مکیجزء 30–30

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

90:1

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

ترجمهٔ معانیسوگند به اين شهر،

90:2

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ

ترجمهٔ معانیو حال آنكه تو در اين شهر جاى دارى؛

90:3

وَوَالِدࣲ وَمَا وَلَدَ

ترجمهٔ معانیسوگند به پدرى [چنان‌] و آن كسى را كه به وجود آورد؛

90:4

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ

ترجمهٔ معانیبراستى كه انسان را در رنج آفريده‌ايم

90:5

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدࣱ‏

ترجمهٔ معانیآيا پندارد كه هيچ كس هرگز بر او دست نتواند يافت؟

90:6

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالࣰ ا لُّبَدًا

ترجمهٔ معانیگويد: «مال فراوانى تباه كردم.»

90:7

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

ترجمهٔ معانیآيا پندارد كه هيچ كس او را نديده است؟

90:8

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ

ترجمهٔ معانیآيا دو چشمش نداده‌ايم؟

90:9

وَلِسَانࣰ ا وَشَفَتَيۡنِ

ترجمهٔ معانیو زبانى و دو لب

90:10

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ

ترجمهٔ معانیو هر دو راه [خير و شر] را بدو نموديم

90:11

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ

ترجمهٔ معانیو[لى‌] نخواست از گردنه [عاقبت‌نگرى‌] بالا رود

90:12

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ

ترجمهٔ معانیو تو چه دانى كه آن گردنه [سخت‌] چيست؟

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ

ترجمهٔ معانیبنده‌اى را آزادكردن،

90:14

أَوۡ إِطۡعَٰمࣱ فِي يَوۡمࣲ ذِي مَسۡغَبَةࣲ‏

ترجمهٔ معانیيا در روز گرسنگى، طعام‌دادن

90:15

يَتِيمࣰ ا ذَا مَقۡرَبَةٍ

ترجمهٔ معانیبه يتيمى خويشاوند،

90:16

أَوۡ مِسۡكِينࣰ ا ذَا مَتۡرَبَةࣲ‏

ترجمهٔ معانیيا بينوايى خاك‌نشين

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

ترجمهٔ معانیعلاوه بر اين از زمره كسانى باشد كه گرويده و يكديگر را به شكيبايى و مهربانى سفارش كرده‌اند؛

90:18

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

ترجمهٔ معانیاينانند خجستگان

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

ترجمهٔ معانیو كسانى كه به انكار نشانه‌هاى ما پرداخته‌اند، آنانند ناخجستگان شوم

90:20

عَلَيۡهِمۡ نَارࣱ مُّؤۡصَدَةُۢ

ترجمهٔ معانیبر آنان آتشى سرپوشيده احاطه دارد