سُوْرَةُ الْفَجْرِ

Al-Fajr

سوره 89آیه 30 محل نزول مکیجزء 30–30

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

89:1

وَٱلۡفَجۡرِ

ترجمهٔ معانیسوگند به سپيده‌دم،

89:2

وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ‏

ترجمهٔ معانیو به شبهاى دهگانه،

89:3

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

ترجمهٔ معانیو به جفت و تاق،

89:4

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

ترجمهٔ معانیو به شب، وقتى سپرى شود

89:5

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ

ترجمهٔ معانیآيا در اين، براى خردمند [نياز به‌] سوگندى [ديگر] است؟

89:6

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

ترجمهٔ معانیمگر ندانسته‌اى كه پروردگارت با عاد چه كرد؟

89:7

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

ترجمهٔ معانیبا عمارات ستون‌دار ارم،

89:8

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ

ترجمهٔ معانیكه مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟

89:9

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

ترجمهٔ معانیو با ثمود، همانان كه در درّه، تخته‌سنگها را مى‌بريدند؟

89:10

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ

ترجمهٔ معانیو با فرعون، صاحب خرگاه‌ها [و بناهاى بلند]؟

89:11

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

ترجمهٔ معانیهمانان كه در شهرها سر به طغيان برداشتند،

89:12

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

ترجمهٔ معانیو در آنها بسيار تبهكارى كردند

89:13

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

ترجمهٔ معانی[تا آنكه‌] پروردگارت بر سر آنان تازيانه عذاب را فرونواخت،

89:14

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

ترجمهٔ معانیزيرا پروردگار تو سخت در كمين است

89:15

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ

ترجمهٔ معانیاما انسان، هنگامى كه پروردگارش وى را مى‌آزمايد، و عزيزش مى‌دارد و نعمت فراوان به او مى‌دهد، مى‌گويد: «پروردگارم مرا گرامى داشته است.»

89:16

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ

ترجمهٔ معانیو اما چون وى را مى‌آزمايد و روزى‌اش را بر او تنگ مى‌گرداند، مى‌گويد: «پروردگارم مرا خوار كرده است.»

89:17

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

ترجمهٔ معانیولى نه، بلكه يتيم را نمى‌نوازيد؛

89:18

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

ترجمهٔ معانیو بر خوراك‌[دادن‌] بينوا همديگر را بر نمى‌انگيزيد؛

89:19

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا

ترجمهٔ معانیو ميراث [ضعيفان‌] را چپاولگرانه مى‌خوريد؛

89:20

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا

ترجمهٔ معانیو مال را دوست داريد، دوست داشتنى بسيار

89:21

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا

ترجمهٔ معانینه چنان است، آنگاه كه زمين، سخت در هم كوبيده شود،

89:22

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا

ترجمهٔ معانیو [فرمان‌] پروردگارت و فرشته‌[ها] صف‌درصف آيند،

89:23

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

ترجمهٔ معانیو جهنم را در آن روز [حاضر] آورند، آن روز است كه انسان پند گيرد؛ و[لى‌] كجا او را جاى پندگرفتن باشد؟

89:24

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

ترجمهٔ معانیگويد: «كاش براى زندگانى خود [چيزى‌] پيش فرستاده بودم.»

89:25

فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

ترجمهٔ معانیپس در آن روز هيچ كس چون عذاب‌كردن او، عذاب نكند

89:26

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

ترجمهٔ معانیو هيچ كس چون دربندكشيدن او، دربند نكشد

89:27

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

ترجمهٔ معانیاى نفس مطمئنّه،

89:28

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ‏

ترجمهٔ معانیخشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد،

89:29

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

ترجمهٔ معانیو در ميان بندگان من درآى،

89:30

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

ترجمهٔ معانیو در بهشت من داخل شو