سُوْرَةُ الْفَجْرِ

Al-Fajr

سوره 89آیه 30 محل نزول مکیجزء 30–30

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلۡفَجۡرِ

ترجمهٔ معانیسوگند به سپيده‌دم،

وَلَيَالٍ عَشۡرࣲ‏

ترجمهٔ معانیو به شبهاى دهگانه،

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

ترجمهٔ معانیو به جفت و تاق،

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ

ترجمهٔ معانیو به شب، وقتى سپرى شود

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمࣱ لِّذِي حِجۡرٍ

ترجمهٔ معانیآيا در اين، براى خردمند [نياز به‌] سوگندى [ديگر] است؟

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

ترجمهٔ معانیمگر ندانسته‌اى كه پروردگارت با عاد چه كرد؟

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

ترجمهٔ معانیبا عمارات ستون‌دار ارم،

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ

ترجمهٔ معانیكه مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

ترجمهٔ معانیو با ثمود، همانان كه در درّه، تخته‌سنگها را مى‌بريدند؟

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ

ترجمهٔ معانیو با فرعون، صاحب خرگاه‌ها [و بناهاى بلند]؟

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ

ترجمهٔ معانیهمانان كه در شهرها سر به طغيان برداشتند،

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ

ترجمهٔ معانیو در آنها بسيار تبهكارى كردند

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

ترجمهٔ معانی[تا آنكه‌] پروردگارت بر سر آنان تازيانه عذاب را فرونواخت،

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

ترجمهٔ معانیزيرا پروردگار تو سخت در كمين است

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ

ترجمهٔ معانیاما انسان، هنگامى كه پروردگارش وى را مى‌آزمايد، و عزيزش مى‌دارد و نعمت فراوان به او مى‌دهد، مى‌گويد: «پروردگارم مرا گرامى داشته است.»

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ

ترجمهٔ معانیو اما چون وى را مى‌آزمايد و روزى‌اش را بر او تنگ مى‌گرداند، مى‌گويد: «پروردگارم مرا خوار كرده است.»

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

ترجمهٔ معانیولى نه، بلكه يتيم را نمى‌نوازيد؛

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

ترجمهٔ معانیو بر خوراك‌[دادن‌] بينوا همديگر را بر نمى‌انگيزيد؛

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰ ا لَّمࣰّ ا

ترجمهٔ معانیو ميراث [ضعيفان‌] را چپاولگرانه مى‌خوريد؛

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّ ا جَمࣰّ ا

ترجمهٔ معانیو مال را دوست داريد، دوست داشتنى بسيار

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّ ا دَكࣰّ ا

ترجمهٔ معانینه چنان است، آنگاه كه زمين، سخت در هم كوبيده شود،

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّ ا صَفࣰّ ا

ترجمهٔ معانیو [فرمان‌] پروردگارت و فرشته‌[ها] صف‌درصف آيند،

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذࣲ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

ترجمهٔ معانیو جهنم را در آن روز [حاضر] آورند، آن روز است كه انسان پند گيرد؛ و[لى‌] كجا او را جاى پندگرفتن باشد؟

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

ترجمهٔ معانیگويد: «كاش براى زندگانى خود [چيزى‌] پيش فرستاده بودم.»

فَيَوۡمَئِذࣲ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

ترجمهٔ معانیپس در آن روز هيچ كس چون عذاب‌كردن او، عذاب نكند

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدࣱ‏

ترجمهٔ معانیو هيچ كس چون دربندكشيدن او، دربند نكشد

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

ترجمهٔ معانیاى نفس مطمئنّه،

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةࣰ مَّرۡضِيَّةࣰ‏

ترجمهٔ معانیخشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد،

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي

ترجمهٔ معانیو در ميان بندگان من درآى،

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي

ترجمهٔ معانیو در بهشت من داخل شو