وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
آیه 1
ترجمهٔ معانیسوگند به خورشيد و تابندگىاش،
سُوْرَةُ الشَّمْسِ
سوره 91آیه 15 محل نزول مکیجزء 30–30
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
آیه 1
ترجمهٔ معانیسوگند به خورشيد و تابندگىاش،
وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
آیه 2
ترجمهٔ معانیسوگند به مه چون پى [خورشيد] رود
وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
آیه 3
ترجمهٔ معانیسوگند به روز چون [زمين را] روشن گرداند،
وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا
آیه 4
ترجمهٔ معانیسوگند به شب چو پرده بر آن پوشد،
وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
آیه 5
ترجمهٔ معانیسوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت،
وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا
آیه 6
ترجمهٔ معانیسوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد،
وَنَفۡسࣲ وَمَا سَوَّىٰهَا
آیه 7
ترجمهٔ معانیسوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد؛
فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا
آیه 8
ترجمهٔ معانیسپس پليدكارى و پرهيزگارىاش را به آن الهام كرد،
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
آیه 9
ترجمهٔ معانیكه هر كس آن را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد،
وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
آیه 10
ترجمهٔ معانیو هر كه آلودهاش ساخت، قطعاً درباخت
كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ
آیه 11
ترجمهٔ معانی[قوم] ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند
إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا
آیه 12
ترجمهٔ معانیآنگاه كه شقىترينشان بر[پا] خاست
فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا
آیه 13
ترجمهٔ معانیپس فرستاده خدا به آنان گفت: «زنهار! مادهشتر خدا و [نوبت] آبخوردنش را [حرمت نهيد]»
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا
آیه 14
ترجمهٔ معانیو[لى] دروغزنش خواندند و آن [مادهشتر] را پى كردند، و پروردگارشان به [سزاى] گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد
وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا
آیه 15
ترجمهٔ معانیو از پيامد كار خويش، بيمى به خود راه نداد