Al-Qamar

ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ1

آیه 1

ترجمهٔ معانینزديك شد قيامت و از هم شكافت ماه

وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةࣰ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرࣱ مُّسۡتَمِرࣱّ‏2

آیه 2

ترجمهٔ معانیو هر گاه نشانه‌اى ببينند روى بگردانند و گويند: «سحرى دايم است.»

وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرࣲ مُّسۡتَقِرࣱّ‏3

آیه 3

ترجمهٔ معانیو به تكذيب دست زدند و هوسهاى خويش را دنبال كردند، و [لى‌] هر كارى را [آخر] قرارى است

وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ4

آیه 4

ترجمهٔ معانیو قطعاً از اخبار، آنچه در آن مايه انزجار [از كفر] است به ايشان رسيد

حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةࣱۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ5

آیه 5

ترجمهٔ معانیحكمت بالغه [حق اين بود]، ولى هشدارها سود نكرد

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءࣲ نُّكُرٍ6

آیه 6

ترجمهٔ معانیپس، از آنان روى برتاب. روزى كه داعى [حق‌] به سوى امرى دهشتناك دعوت مى‌كند،

خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادࣱ مُّنتَشِرࣱ‏7

آیه 7

ترجمهٔ معانیدر حالى كه ديدگان خود را فروهشته‌اند، چون ملخهاى پراكنده از گورها[ى خود] برمى‌آيند

مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرࣱ‏8

آیه 8

ترجمهٔ معانیبه سرعت سوى آن دعوتگر مى‌شتابند. كافران مى‌گويند: «امروز [چه‌] روز دشوارى است.»

۞كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحࣲ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونࣱ وَٱزۡدُجِرَ9

آیه 9

ترجمهٔ معانیپيش از آنان، قوم نوح [نيز] به تكذيب پرداختند و بنده ما را دروغزن خواندند و گفتند: «ديوانه‌اى است.» و [بسى‌] آزار كشيد

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبࣱ فَٱنتَصِرۡ10

آیه 10

ترجمهٔ معانیتا پروردگارش را خواند كه: «من مغلوب شدم؛ به داد من برس!»

فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءࣲ مُّنۡهَمِرࣲ‏11

آیه 11

ترجمهٔ معانیپس درهاى آسمان را به آبى ريزان گشوديم

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونࣰ ا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرࣲ قَدۡ قُدِرَ12

آیه 12

ترجمهٔ معانیو از زمين چشمه‌ها جوشانيديم تا آب [زمين و آسمان‌] براى امرى كه مقدّر شده بود به هم پيوستند

وَحَمَلۡنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلۡوَٰحࣲ وَدُسُرࣲ‏13

آیه 13

ترجمهٔ معانیو او را بر [كشتى‌] تخته‌دار و ميخ‌آجين سوار كرديم

تَجۡرِي بِأَعۡيُنِنَا جَزَآءࣰ لِّمَن كَانَ كُفِرَ14

آیه 14

ترجمهٔ معانی[كشتى‌] زير نظر ما روان بود. [اين‌] پاداش كسى بود كه مورد انكار واقع شده بود

وَلَقَد تَّرَكۡنَٰهَآ ءَايَةࣰ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ‏15

آیه 15

ترجمهٔ معانیو به راستى آن [سفينه‌] را بر جاى نهاديم [تا] عبرتى [باشد]؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ16

آیه 16

ترجمهٔ معانیپس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من‌]؟

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ‏17

آیه 17

ترجمهٔ معانیو قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان كرده‌ايم؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

كَذَّبَتۡ عَادࣱ فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ18

آیه 18

ترجمهٔ معانیعاديان به تكذيب پرداختند. پس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من‌]؟

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحࣰ ا صَرۡصَرࣰ ا فِي يَوۡمِ نَحۡسࣲ مُّسۡتَمِرࣲّ‏19

آیه 19

ترجمهٔ معانیما بر [سر] آنان در روز شومى، به طور مداوم، تندبادى توفنده فرستاديم،

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلࣲ مُّنقَعِرࣲ‏20

آیه 20

ترجمهٔ معانی[كه‌] مردم را از جا مى‌كند؛ گويى تنه‌هاى نخلى بودند كه ريشه‌كن شده بودند

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ21

آیه 21

ترجمهٔ معانیپس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من‌]؟

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ‏22

آیه 22

ترجمهٔ معانیو قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان كرده‌ايم، پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ23

آیه 23

ترجمهٔ معانیقوم ثمود هشداردهندگان را تكذيب كردند

فَقَالُوٓاْ أَبَشَرࣰ ا مِّنَّا وَٰحِدࣰ ا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذࣰ ا لَّفِي ضَلَٰلࣲ وَسُعُرٍ24

آیه 24

ترجمهٔ معانیو گفتند: «آيا تنها بشرى از خودمان را پيروى كنيم؟ در اين صورت، ما واقعاً در گمراهى و جنون خواهيم بود.»

أَءُلۡقِيَ ٱلذِّكۡرُ عَلَيۡهِ مِنۢ بَيۡنِنَا بَلۡ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرࣱ‏25

آیه 25

ترجمهٔ معانی«آيا از ميان ما [وحى‌] بر او القا شده است؟ [نه،] بلكه او دروغگويى گستاخ است.»

سَيَعۡلَمُونَ غَدࣰ ا مَّنِ ٱلۡكَذَّابُ ٱلۡأَشِرُ26

آیه 26

ترجمهٔ معانیبه زودى فردا بدانند دروغگوى گستاخ كيست

إِنَّا مُرۡسِلُواْ ٱلنَّاقَةِ فِتۡنَةࣰ لَّهُمۡ فَٱرۡتَقِبۡهُمۡ وَٱصۡطَبِرۡ27

آیه 27

ترجمهٔ معانیما براى آزمايش آنان [آن‌] ماده‌شتر را فرستاديم و [به صالح گفتيم:]«مراقب آنان باش و شكيبايى كن

وَنَبِّئۡهُمۡ أَنَّ ٱلۡمَآءَ قِسۡمَةُۢ بَيۡنَهُمۡۖ كُلُّ شِرۡبࣲ مُّحۡتَضَرࣱ‏28

آیه 28

ترجمهٔ معانیو به آنان خبر ده كه آب ميانشان بخش شده‌است: هر كدام را آب به نوبت خواهد بود.»

فَنَادَوۡاْ صَاحِبَهُمۡ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ29

آیه 29

ترجمهٔ معانیپس رفيقشان را صدا كردند و [او] شمشير كشيد و [شتر را] پى كرد

فَكَيۡفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ30

آیه 30

ترجمهٔ معانیپس چگونه بود عذاب من و هشدارها[ى من‌]؟

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ صَيۡحَةࣰ وَٰحِدَةࣰ فَكَانُواْ كَهَشِيمِ ٱلۡمُحۡتَظِرِ31

آیه 31

ترجمهٔ معانیما بر [سر]شان يك فرياد [مرگبار] فرستاديم و چون گياه خشكيده [كومه‌ها] ريزريز شدند

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ‏32

آیه 32

ترجمهٔ معانیو قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان كرديم؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطِۭ بِٱلنُّذُرِ33

آیه 33

ترجمهٔ معانیقوم لوط هشداردهندگان را تكذيب كردند

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطࣲۖ نَّجَّيۡنَٰهُم بِسَحَرࣲ‏34

آیه 34

ترجمهٔ معانیما بر [سر] آنان سنگبارانى [انفجارى‌] فروفرستاديم [و] فقط خانواده لوط بودند كه سحرگاهشان رهانيديم

نِّعۡمَةࣰ مِّنۡ عِندِنَاۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَن شَكَرَ35

آیه 35

ترجمهٔ معانی[و اين‌] رحمتى از جانب ما بود؛ هر كه سپاس دارد، بدين‌سان [او را] پاداش مى‌دهيم

وَلَقَدۡ أَنذَرَهُم بَطۡشَتَنَا فَتَمَارَوۡاْ بِٱلنُّذُرِ36

آیه 36

ترجمهٔ معانیو [لوط] آنها را از عذاب ما سخت بيم داده بود، و[لى‌] در تهديدها[ى ما] به جدال برخاستند

وَلَقَدۡ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيۡفِهِۦ فَطَمَسۡنَآ أَعۡيُنَهُمۡ فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ37

آیه 37

ترجمهٔ معانیو از مهمان‌[هاى‌] او كام دل خواستند، پس فروغ ديدگانشان را سترديم و [گفتيم:] «[مزه‌] عذاب و هشدارهاى مرا بچشيد.»

وَلَقَدۡ صَبَّحَهُم بُكۡرَةً عَذَابࣱ مُّسۡتَقِرࣱّ‏38

آیه 38

ترجمهٔ معانیو به راستى كه سپيده‌دم عذابى پيگير به سر وقت آنان آمد

فَذُوقُواْ عَذَابِي وَنُذُرِ39

آیه 39

ترجمهٔ معانیپس عذاب و هشدارهاى مرا بچشيد

وَلَقَدۡ يَسَّرۡنَا ٱلۡقُرۡءَانَ لِلذِّكۡرِ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ‏40

آیه 40

ترجمهٔ معانیو قطعاً قرآن را براى پندآموزى آسان كرديم؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

وَلَقَدۡ جَآءَ ءَالَ فِرۡعَوۡنَ ٱلنُّذُرُ41

آیه 41

ترجمهٔ معانیو در حقيقت هشداردهندگان به جانب فرعونيان آمدند

كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذۡنَٰهُمۡ أَخۡذَ عَزِيزࣲ مُّقۡتَدِرٍ42

آیه 42

ترجمهٔ معانی[اما آنها] همه معجزات ما را تكذيب كردند، تا چون زبردستى زورمند [گريبان‌] آنان را گرفتيم

أَكُفَّارُكُمۡ خَيۡرࣱ مِّنۡ أُوْلَٰٓئِكُمۡ أَمۡ لَكُم بَرَآءَةࣱ فِي ٱلزُّبُرِ43

آیه 43

ترجمهٔ معانیآيا كافران شما، از اينان [كه برشمرديم‌] برترند، يا شما را در نوشته‌ها[ى آسمانى‌] خط امانى است؟

أَمۡ يَقُولُونَ نَحۡنُ جَمِيعࣱ مُّنتَصِرࣱ‏44

آیه 44

ترجمهٔ معانیيا مى‌گويند: «ما همگى انتقام‌گيرنده [و يار و ياور همديگر]يم!»

سَيُهۡزَمُ ٱلۡجَمۡعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ45

آیه 45

ترجمهٔ معانیزودا كه اين جمع در هم شكسته شود و پشت كنند

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوۡعِدُهُمۡ وَٱلسَّاعَةُ أَدۡهَىٰ وَأَمَرُّ46

آیه 46

ترجمهٔ معانیبلكه موعدشان قيامت است و قيامت [بسى‌] سخت‌تر و تلخ‌تر است

إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي ضَلَٰلࣲ وَسُعُرࣲ‏47

آیه 47

ترجمهٔ معانیقطعاً بزهكاران در گمراهى و جنونند

يَوۡمَ يُسۡحَبُونَ فِي ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمۡ ذُوقُواْ مَسَّ سَقَرَ48

آیه 48

ترجمهٔ معانیروزى كه در آتش به رو كشيده مى‌شوند [و به آنان گفته مى‌شود:] «لهيب آتش را بچشيد [و احساس كنيد].»

إِنَّا كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَٰهُ بِقَدَرࣲ‏49

آیه 49

ترجمهٔ معانیماييم كه هر چيزى را به اندازه آفريده‌ايم

وَمَآ أَمۡرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةࣱ كَلَمۡحِۭ بِٱلۡبَصَرِ50

آیه 50

ترجمهٔ معانیو فرمان ما جز يك بار نيست [آن هم‌] چون چشم به هم زدنى

وَلَقَدۡ أَهۡلَكۡنَآ أَشۡيَاعَكُمۡ فَهَلۡ مِن مُّدَّكِرࣲ‏51

آیه 51

ترجمهٔ معانیو هم مسلكان شما را سخت به هلاكت رسانديم؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

وَكُلُّ شَيۡءࣲ فَعَلُوهُ فِي ٱلزُّبُرِ52

آیه 52

ترجمهٔ معانیو هر چه كرده‌اند در كتابها[ى اعمالشان درج‌] است

وَكُلُّ صَغِيرࣲ وَكَبِيرࣲ مُّسۡتَطَرٌ53

آیه 53

ترجمهٔ معانیو هر خرد و بزرگى [در آن‌] نوشته شده

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتࣲ وَنَهَرࣲ‏54

آیه 54

ترجمهٔ معانیدر حقيقت، مردم پرهيزگار در ميان باغها و نهرها،

فِي مَقۡعَدِ صِدۡقٍ عِندَ مَلِيكࣲ مُّقۡتَدِرِۭ55

آیه 55

ترجمهٔ معانیدر قرارگاه صدق، نزد پادشاهى توانايند