سُوْرَةُ النَّبَاِ

An-Naba

سوره 78آیه 40 محل نزول مکیجزء 30–30

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

78:1

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

ترجمهٔ معانیدرباره چه چيز از يكديگر مى‌پرسند؟

78:2

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ

ترجمهٔ معانیاز آن خبر بزرگ،

78:3

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ

ترجمهٔ معانیكه در باره آن با هم اختلاف دارند

78:4

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

ترجمهٔ معانینه چنان است، به زودى خواهند دانست

78:5

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ

ترجمهٔ معانیباز هم نه چنان است، بزودى خواهند دانست

78:6

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدࣰ ا

ترجمهٔ معانیآيا زمين را گهواره‌اى نگردانيديم؟

78:7

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰ ا

ترجمهٔ معانیو كوهها را [چون‌] ميخهايى [نگذاشتيم‌]؟

78:8

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجࣰ ا

ترجمهٔ معانیو شما را جفت آفريديم

78:9

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰ ا

ترجمهٔ معانیو خواب شما را [مايه‌] آسايش گردانيديم

78:10

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسࣰ ا

ترجمهٔ معانیو شب را [براى شما] پوششى قرار داديم

78:11

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰ ا

ترجمهٔ معانیو روز را [براى‌] معاش [شما] نهاديم

78:12

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰ ا شِدَادࣰ ا

ترجمهٔ معانیو بر فراز شما هفت [آسمان‌] استوار بنا كرديم

78:13

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰ ا وَهَّاجࣰ ا

ترجمهٔ معانیو چراغى فروزان گذارديم

78:14

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءࣰ ثَجَّاجࣰ ا

ترجمهٔ معانیو از ابرهاى متراكم، آبى ريزان فرود آورديم،

78:15

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّ ا وَنَبَاتࣰ ا

ترجمهٔ معانیتا بدان دانه و گياه برويانيم،

78:16

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا

ترجمهٔ معانیو باغهاى در هم پيچيده و انبوه

78:17

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتࣰ ا

ترجمهٔ معانیقطعاً وعدگاه [ما با شما] روز داورى است

78:18

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰ ا

ترجمهٔ معانیروزى كه در «صور» دميده شود، و گروه گروه بياييد؛

78:19

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبࣰ ا

ترجمهٔ معانیو آسمان، گشوده و درهايى [پديد] شود؛

78:20

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

ترجمهٔ معانیو كوهها را روان كنند، و [چون‌] سرابى گردند

78:21

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰ ا

ترجمهٔ معانی[آرى،] جهنم [از دير باز] كمينگاهى بوده،

78:22

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابࣰ ا

ترجمهٔ معانی[كه‌] براى سركشان، بازگشتگاهى است

78:23

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابࣰ ا

ترجمهٔ معانیروزگارى دراز در آن درنگ كنند

78:24

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدࣰ ا وَلَا شَرَابًا

ترجمهٔ معانیدر آنجا نه خنكى چشند و نه شربتى،

78:25

إِلَّا حَمِيمࣰ ا وَغَسَّاقࣰ ا

ترجمهٔ معانیجز آب جوشان و چركابه‌اى

78:26

جَزَآءࣰ وِفَاقًا

ترجمهٔ معانیكيفرى مناسب [با جرم آنها]

78:27

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابࣰ ا

ترجمهٔ معانیآنان بودند كه به [روز] حساب اميد نداشتند؛

78:28

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابࣰ ا

ترجمهٔ معانیو آيات ما را سخت تكذيب مى‌كردند

78:29

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبࣰ ا

ترجمهٔ معانیو حال آنكه هر چيزى را برشمرده [به صورت‌] كتابى در آورده‌ايم

78:30

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

ترجمهٔ معانیپس بچشيد كه جز عذاب، هرگز [چيزى‌] بر شما نمى‌افزاييم

78:31

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا

ترجمهٔ معانیمسلماً پرهيزگاران را رستگارى است

78:32

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبࣰ ا

ترجمهٔ معانیباغچه‌ها و تاكستانها،

78:33

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰ ا

ترجمهٔ معانیو دخترانى همسال با سينه‌هاى برجسته،

78:34

وَكَأۡسࣰ ا دِهَاقࣰ ا

ترجمهٔ معانیو پياله‌هاى لبالب

78:35

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوࣰ ا وَلَا كِذَّٰبࣰ ا

ترجمهٔ معانیدر آنجا نه بيهوده‌اى شنوند، و نه [يكديگر را] تكذيب [كنند]

78:36

جَزَآءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابࣰ ا

ترجمهٔ معانی[اين است‌] پاداشى از پروردگار تو، عطايى از روى حساب

78:37

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰ ا

ترجمهٔ معانیپروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، بخشايشگرى كه كس را ياراى خطاب با او نيست

78:38

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفࣰّ اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰ ا

ترجمهٔ معانیروزى كه «روح» و فرشتگان به صف مى‌ايستند، و [مردم‌] سخن نگويند، مگر كسى كه [خداى‌] رحمان به او رخصت دهد، و سخن راست گويد

78:39

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

ترجمهٔ معانیآن [روز]، روز حق است؛ پس هر كه خواهد، راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجويد

78:40

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابࣰ ا قَرِيبࣰ ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا

ترجمهٔ معانیما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم: روزى كه آدمى آنچه را با دست خويش پيش فرستاده است بنگرد؛ و كافر گويد: «كاش من خاك بودم.»