سُوْرَةُ الْقَلَمِ

Al-Qalam

سوره 68آیه 52 محل نزول مکیجزء 29–29

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ

ترجمهٔ معانینون، سوگند به قلم و آنچه مى‌نويسند،

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونࣲ‏

ترجمهٔ معانی[كه‌] تو، به لطف پروردگارت، ديوانه نيستى

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونࣲ‏

ترجمهٔ معانیو بى‌گمان، تو را پاداشى بى‌منت خواهد بود

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیو راستى كه تو را خويى والاست

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ

ترجمهٔ معانیبه زودى خواهى ديد و خواهند ديد،

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ

ترجمهٔ معانی[كه‌] كدام يك از شما دستخوش جنونيد

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ

ترجمهٔ معانیپروردگارت خود بهتر مى‌داند چه كسى از راه او منحرف شده، و [هم‌] او به راه يافتگان داناتر است

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ

ترجمهٔ معانیپس، از دروغزنان فرمان مبر

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ

ترجمهٔ معانیدوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى نمايند

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافࣲ مَّهِينٍ

ترجمهٔ معانیو از هر قسم خورنده فرو مايه‌اى فرمان مبر

هَمَّازࣲ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانی[كه‌] عيبجوست و براى خبرچينى گام برمى‌دارد،

مَّنَّاعࣲ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ

ترجمهٔ معانیمانع خير، متجاوز، گناه پيشه،

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ

ترجمهٔ معانیگستاخ، [و] گذشته از آن زنازاده است،

أَن كَانَ ذَا مَالࣲ وَبَنِينَ

ترجمهٔ معانیبه صرف اينكه مالدار و پسردار است،

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمهٔ معانیچون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: «افسانه‌هاى پيشينيان است.»

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ

ترجمهٔ معانیزودا كه بر بينى‌اش داغ نهيم [و رسوايش كنيم‌]

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ

ترجمهٔ معانیما آنان را همان گونه كه باغداران را آزموديم، مورد آزمايش قرار داديم، آنگاه كه سوگند خوردند كه صبح برخيزند و [ميوه‌] آن [باغ‌] را حتماً بچينند

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ

ترجمهٔ معانیو[لى‌] «ان شاء الله» نگفتند

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفࣱ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ

ترجمهٔ معانیپس در حالى كه آنان غنوده بودند، بلايى از جانب پروردگارت بر آن [باغ‌] به گردش در آمد

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ

ترجمهٔ معانیو [باغ،] آفت زده [و زمين باير] گرديد

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ

ترجمهٔ معانیپس [باغداران‌] بامدادان يكديگر را صدا زدند،

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ

ترجمهٔ معانیكه: «اگر ميوه مى‌چينيد، بامدادان به سوى كشت خويش رويد.»

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

ترجمهٔ معانیپس به راه افتادند و آهسته به هم مى‌گفتند

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينࣱ‏

ترجمهٔ معانی«كه: امروز نبايد در باغ بينوايى بر شما در آيد.»

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدࣲ قَٰدِرِينَ

ترجمهٔ معانیو صبحگاهان در حالى كه خود را بر منع [بينوايان‌] توانا مى‌ديدند، رفتند

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

ترجمهٔ معانیو چون [باغ‌] را ديدند، گفتند: «قطعاً ما راه گم كرده‌ايم

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

ترجمهٔ معانی[نه‌] بلكه ما محروميم

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ

ترجمهٔ معانیخردمندترينشان گفت: «آيا به شما نگفتم: چرا خدا را به پاكى نمى‌ستاييد؟»

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «پروردگارا، تو را به پاكى مى‌ستاييم، ما واقعاً ستمگر بوديم. «

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضࣲ يَتَلَٰوَمُونَ

ترجمهٔ معانیپس بعضى‌شان رو به بعضى ديگر آوردند و همديگر را به نكوهش گرفتند

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «اى واى بر ما كه سركش بوده‌ايم

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرࣰ ا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

ترجمهٔ معانیاميد است كه پروردگار ما بهتر از آن را به ما عوض دهد، زيرا ما به پروردگارمان مشتاقيم

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ

ترجمهٔ معانیعذاب [دنيا] چنين است، و عذاب آخرت، اگر مى‌دانستند قطعاً بزرگتر خواهد بود

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

ترجمهٔ معانیبراى پرهيزگاران، نزد پروردگارشان باغستانهاى پر ناز و نعمت است

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ

ترجمهٔ معانیپس آيا فرمانبرداران را چون بدكاران قرار خواهيم داد؟

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

ترجمهٔ معانیشما را چه شده؟ چگونه داورى مى‌كنيد؟

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبࣱ فِيهِ تَدۡرُسُونَ

ترجمهٔ معانیيا شما را كتابى هست كه در آن فرا مى‌گيريد،

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ

ترجمهٔ معانیكه هر چه را برمى‌گزينيد، براى شما در آن خواهد بود؟

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ

ترجمهٔ معانیيا اينكه شما تا روز قيامت [از ما] سوگندهايى رسا گرفته‌ايد كه هر چه دلتان خواست حكم كنيد؟

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ

ترجمهٔ معانیاز آنان بپرس: كدامشان ضامن اين [ادعا] يند؟

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ

ترجمهٔ معانیيا شريكانى دارند؟ پس اگر راست مى‌گويند شريكانشان را بياورند

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقࣲ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ

ترجمهٔ معانیروزى كه كار، زار [و رهايى دشوار] شود و به سجده فرا خوانده شوند و در خود توانايى نيابند

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةࣱۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ

ترجمهٔ معانیديدگانشان به زير افتاده، خوارى آنان را فرو مى‌گيرد، در حالى كه [پيش از اين‌] به سجده دعوت مى‌شدند و تندرست بودند

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ

ترجمهٔ معانیپس مرا با كسى كه اين گفتار را تكذيب مى‌كند واگذار. به تدريج آنان را به گونه‌اى كه در نيابند [گريبان‌] خواهيم گرفت،

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ

ترجمهٔ معانیو مهلتشان مى‌دهم، زيرا تدبير من [سخت‌] استوار است

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرࣰ ا فَهُم مِّن مَّغۡرَمࣲ مُّثۡقَلُونَ

ترجمهٔ معانیآيا از آنان مزدى درخواست مى‌كنى، و آنان خود را زير بار تاوان، گرانبار مى‌يابند؟

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ

ترجمهٔ معانیيا [علم‌] غيب پيش آنهاست و آنها مى‌نويسند؟

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومࣱ‏

ترجمهٔ معانیپس در [امتثال‌] حكم پروردگارت شكيبايى ورز، و مانند همدم ماهى [=يونس‌] مباش، آنگاه كه اندوه زده ندا درداد

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةࣱ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومࣱ‏

ترجمهٔ معانیاگر لطفى از جانب پروردگارش تدارك [حال‌] او نمى‌كرد، قطعاً نكوهش شده بر زمين خشك انداخته مى‌شد

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

ترجمهٔ معانیپس پروردگارش وى را برگزيد و از شايستگانش گردانيد

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونࣱ‏

ترجمهٔ معانیو آنان كه كافر شدند، چون قرآن را شنيدند چيزى نمانده بود كه تو را چشم بزنند، و مى‌گفتند: «او واقعاً ديوانه‌اى است.»

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو حال آنكه [قرآن‌] جز تذكارى براى جهانيان نيست