سُوْرَةُ الدُّخَانِ

Ad-Dukhaan

سوره 44آیه 59 محل نزول مکیجزء 25–25

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

حمٓ

ترجمهٔ معانیحاء، ميم

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

ترجمهٔ معانیسوگند به كتاب روشنگر،

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةࣲ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ

ترجمهٔ معانی[كه‌] ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم، [زيرا] كه ما هشداردهنده بوديم

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ

ترجمهٔ معانیدر آن [شب‌] هر [گونه‌] كارى [به نحوى‌] استوار فيصله مى‌يابد

أَمۡرࣰ ا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ

ترجمهٔ معانی[اين‌] كارى است [كه‌] از جانب ما [صورت مى‌گيرد]. ما فرستنده [پيامبران‌] بوديم

رَحۡمَةࣰ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

ترجمهٔ معانی[و اين‌] رحمتى از پروردگار توست، كه او شنواى داناست

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

ترجمهٔ معانیپروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، اگر يقين داريد

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمهٔ معانیخدايى جز او نيست؛ او زندگى مى‌بخشد و مى‌ميراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست

بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ

ترجمهٔ معانیولى نه، آنها به شك و شبهه خويش سرگرمند

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانࣲ مُّبِينࣲ‏

ترجمهٔ معانیپس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمى‌آورد،

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمࣱ‏

ترجمهٔ معانیكه مردم را فرو مى‌گيرد؛ اين است عذاب پر درد

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

ترجمهٔ معانی[مى‌گويند:] «پروردگارا، اين عذاب را از ما دفع كن كه ما ايمان داريم.»

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولࣱ مُّبِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیآنان را كجا [جاى‌] پند[گرفتن‌] باشد، و حال آنكه به يقين براى آنان پيامبرى روشنگر آمده است

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمࣱ مَّجۡنُونٌ

ترجمهٔ معانیپس، از او روى برتافتند و گفتند: «تعليم‌يافته‌اى ديوانه است.»

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

ترجمهٔ معانیما اين عذاب را اندكى از شما برمى‌داريم [ولى شما] در حقيقت باز از سر مى‌گيريد

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

ترجمهٔ معانیروزى كه دست به حمله مى‌زنيم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه‌] ما انتقام‌كشنده‌ايم

۞وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولࣱ كَرِيمٌ

ترجمهٔ معانیو به يقين، پيش از آنان قوم فرعون را بيازموديم، و پيامبرى بزرگوار برايشان آمد،

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیكه [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپاريد، زيرا كه من شما را فرستاده‌اى امينم

وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنࣲ مُّبِينࣲ‏

ترجمهٔ معانیو بر خدا برترى مجوييد كه من براى شما حجتى آشكار آورده‌ام

وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ

ترجمهٔ معانیو من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مى‌برم از اينكه مرا سنگباران كنيد

وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ

ترجمهٔ معانیو اگر به من ايمان نمى‌آوريد، پس، از من كناره گيريد.»

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمࣱ مُّجۡرِمُونَ

ترجمهٔ معانیپس پروردگار خود را خواند كه: «اينها مردمى گناهكارند.»

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

ترجمهٔ معانی[فرمود:] «بندگانم را شبانه ببر، زيرا شما مورد تعقيب واقع خواهيد شد

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندࣱ مُّغۡرَقُونَ

ترجمهٔ معانیو دريا را هنگامى كه آرام است پشت سر بگذار، كه آنان سپاهى غرق‌شدنى‌اند.»

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

ترجمهٔ معانی[وه،] چه باغها و چشمه‌سارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند،

وَزُرُوعࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیو كشتزارها و جايگاه‌هاى نيكو،

وَنَعۡمَةࣲ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ

ترجمهٔ معانیو نعمتى كه از آن برخوردار بودند

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

ترجمهٔ معانی[آرى،] اين چنين [بود] و آنها را به مردمى ديگر ميراث داديم

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ

ترجمهٔ معانیو آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ

ترجمهٔ معانیو به راستى، فرزندان اسرائيل را از عذاب خفت‌آور رهانيديم

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيࣰ ا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

ترجمهٔ معانیاز [دست‌] فرعون كه متكبّرى از افراطكاران بود

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجيح داديم

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤࣱ اْ مُّبِينٌ

ترجمهٔ معانیو از نشانه‌ها [ى الهى‌] آنچه را كه در آن آزمايشى آشكار بود، بديشان داديم

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

ترجمهٔ معانیهر آينه اين [كافران‌] مى‌گويند

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ

ترجمهٔ معانی«جز مرگ نخستين، ديگر [واقعه‌اى‌] نيست و ما زنده‌شدنى نيستيم

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

ترجمهٔ معانیاگر راست مى‌گوييد، پس پدران ما را [باز] آوريد

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعࣲ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ

ترجمهٔ معانیآيا ايشان بهترند يا قوم «تُبّع» و كسانى كه پيش از آنها بودند؟ آنها را هلاك كرديم، زيرا كه گنهكار بودند

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ

ترجمهٔ معانیو آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است به بازى نيافريده‌ايم؛

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ

ترجمهٔ معانیآنها را جز به حق نيافريده‌ايم، ليكن بيشترشان نمى‌دانند

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ

ترجمهٔ معانیدر حقيقت، روز «جدا سازى» موعد همه آنهاست

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلࣰ ى شَيۡـࣰٔ ا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ

ترجمهٔ معانیهمان روزى كه هيچ دوستى از هيچ دوستى نمى‌تواند حمايتى كند، و آنان يارى نمى‌شوند،

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیمگر كسى را كه خدا رحمت كرده است، زيرا كه اوست همان ارجمند مهربان

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ

ترجمهٔ معانیآرى! درخت زقوم،

طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ

ترجمهٔ معانیخوراك گناه پيشه است

كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ

ترجمهٔ معانیچون مس گداخته در شكمها مى‌گدازد؛

كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ

ترجمهٔ معانیهمانند جوشش آب جوشان

خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

ترجمهٔ معانیاو را بگيريد و به ميان دوزخش بكشانيد،

ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ

ترجمهٔ معانیآنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ريزيد

ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ

ترجمهٔ معانیبچش كه تو همان ارجمند بزرگوارى

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ

ترجمهٔ معانیاين است همان چيزى كه در باره آن ترديد مى‌كرديد

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينࣲ‏

ترجمهٔ معانیبه راستى پرهيزگاران در جايگاهى آسوده [اند]،

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

ترجمهٔ معانیدر بوستانها و كنار چشمه‌سارها

يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسࣲ وَإِسۡتَبۡرَقࣲ مُّتَقَٰبِلِينَ

ترجمهٔ معانیپرنيان نازك و ديباى ستبر مى‌پوشند [و] برابر هم نشسته‌اند

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينࣲ‏

ترجمهٔ معانی[آرى،] چنين [خواهد بود] و آنها را با حوريان درشت‌چشم همسر مى‌گردانيم

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ

ترجمهٔ معانیدر آنجا هر ميوه‌اى را [كه بخواهند] آسوده خاطر مى‌طلبند

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

ترجمهٔ معانیدر آنجا جز مرگ نخستين، مرگ نخواهند چشيد و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه مى‌دارد

فَضۡلࣰ ا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

ترجمهٔ معانی[اين‌] بخششى است از جانب پروردگار تو. اين است همان كاميابى بزرگ

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ

ترجمهٔ معانیدر حقيقت، [قرآن‌] را بر زبان تو آسان گردانيديم، اميد كه پند پذيرند

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ

ترجمهٔ معانیپس مراقب باش، زيرا كه آنان هم مراقبند