سُوْرَةُ الشُّعَرَآءِ

Ash-Shu'araa

سوره 26آیه 227 محل نزول مکیجزء 19–19

رفتن به آیه

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

طسٓمٓ

ترجمهٔ معانیطا، سين، ميم

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ

ترجمهٔ معانیاين است آيه‌هاى كتاب روشنگر

لَعَلَّكَ بَٰخِعࣱ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیشايد تو از اينكه [مشركان‌] ايمان نمى‌آورند، جان خود را تباه سازى

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةࣰ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ

ترجمهٔ معانیاگر بخواهيم، معجزه‌اى از آسمان بر آنان فرود مى‌آوريم، تا در برابر آن، گردنهايشان خاضع گردد

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرࣲ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ

ترجمهٔ معانیو هيچ تذكر جديدى از سوى [خداى‌] رحمان برايشان نيامد جز اينكه همواره از آن روى برمى‌تافتند

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

ترجمهٔ معانی[آنان‌] در حقيقت به تكذيب پرداختند، و به زودى خبر آنچه كه بدان ريشخند مى كردند، بديشان خواهد رسيد

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجࣲ كَرِيمٍ

ترجمهٔ معانیمگر در زمين ننگريسته‌اند كه چه قدر در آن از هر گونه جفتهاى زيبا رويانيده‌ايم؟

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیقطعاً در اين [هنرنمايى‌] عبرتى است و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نيستند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ

ترجمهٔ معانیو [ياد كن‌] هنگامى را كه پروردگارت موسى را ندا درداد كه به سوى قوم ستمكار برو

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ

ترجمهٔ معانیقوم فرعون؛ آيا پروا ندارند؟

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

ترجمهٔ معانیگفت: «پروردگارا، مى‌ترسم مرا تكذيب كنند،

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ

ترجمهٔ معانیو سينه‌ام تنگ مى‌گردد، و زبانم باز نمى‌شود، پس به سوى هارون بفرست

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبࣱ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ

ترجمهٔ معانیو [از طرفى‌] آنان بر [گردن‌] من خونى دارند و مى‌ترسم مرا بكشند.»

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ

ترجمهٔ معانیفرمود: «نه، چنين نيست؛ نشانه‌هاى ما را [براى آنان‌] بِبَريد كه ما با شما شنونده‌ايم.»

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیپس به سوى فرعون برويد و بگوييد: «ما پيامبر پروردگار جهانيانيم،

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمهٔ معانیفرزندان اسرائيل را با ما بفرست.»

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدࣰ ا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ

ترجمهٔ معانی[فرعون‌] گفت: «آيا تو را از كودكى در ميان خود نپرورديم و ساليانى چند از عمرت را پيش ما نماندى؟

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

ترجمهٔ معانیو [سرانجام‌] كار خود را كردى، و تو از ناسپاسانى.»

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذࣰ ا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

ترجمهٔ معانیگفت: «آن را هنگامى مرتكب شدم كه از گمراهان بودم،

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰ ا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمهٔ معانیو چون از شما ترسيدم، از شما گريختم، تا پروردگارم به من دانش بخشيد و مرا از پيامبران قرار داد

وَتِلۡكَ نِعۡمَةࣱ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمهٔ معانیو [آيا] اينكه فرزندان اسرائيل را بنده [خود] ساخته‌اى نعمتى است كه منّتش را بر من مى‌نهى؟»

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیفرعون گفت: «و پروردگار جهانيان چيست؟»

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

ترجمهٔ معانیگفت: «پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است-اگر اهل يقين باشيد.»

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ

ترجمهٔ معانی[فرعون‌] به كسانى كه پيرامونش بودند گفت: «آيا نمى‌شنويد؟»

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمهٔ معانی[موسى دوباره‌] گفت: «پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شما.»

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونࣱ‏

ترجمهٔ معانی[فرعون‌] گفت: «واقعاً اين پيامبرى كه به سوى شما فرستاده شده، سخت ديوانه است.»

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ

ترجمهٔ معانی[موسى‌] گفت: «پروردگار خاور و باختر و آنچه ميان آن دو است-اگر تعقّل كنيد.»

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ

ترجمهٔ معانی[فرعون‌] گفت: «اگر خدايى غير از من اختيار كنى قطعاً تو را از [جمله‌] زندانيان خواهم ساخت.»

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءࣲ مُّبِينࣲ‏

ترجمهٔ معانیگفت: «گر چه براى تو چيزى آشكار بياورم؟»

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ترجمهٔ معانیگفت: «اگر راست مى‌گويى آن را بياور.»

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانࣱ مُّبِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیپس عصاى خود بيفكند و بناگاه آن اژدرى نمايان شد

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ

ترجمهٔ معانیو دستش را بيرون كشيد و بناگاه آن براى تماشاگران سپيد مى‌نمود

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمࣱ‏

ترجمهٔ معانی[فرعون‌] به سرانى كه پيرامونش بودند گفت: «واقعاً اين ساحرى بسيار داناست

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ

ترجمهٔ معانیمى‌خواهد با سحر خود، شما را از سرزمينتان بيرون كند، اكنون چه رأى مى‌دهيد؟»

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «او و برادرش را در بند دار و گردآورندگان را به شهرها بفرست،

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیتا هر ساحر ماهرى را نزد تو بياورند.»

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

ترجمهٔ معانیپس ساحران براى موعدِ روزى معلوم گردآورى شدند

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ

ترجمهٔ معانیو به توده مردم گفته شد: «آيا شما هم جمع خواهيد شد؟

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

ترجمهٔ معانیبدين اميد كه اگر ساحران غالب شدند از آنان پيروى كنيم؟»

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

ترجمهٔ معانیو چون ساحران پيش فرعون آمدند، گفتند: «آيا اگر ما غالب آييم واقعاً براى ما مزدى خواهد بود؟»

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذࣰ ا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

ترجمهٔ معانیگفت: «آرى، و در آن صورت شما حتماً از [زمره‌] مقرّبان خواهيد شد.»

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ

ترجمهٔ معانیموسى به آنان گفت: «آنچه را شما مى‌اندازيد بيندازيد.»

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

ترجمهٔ معانیپس ريسمانها و چوبدستى‌هايشان را انداختند و گفتند: «به عزّت فرعون كه ما حتماً پيروزيم.»

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

ترجمهٔ معانیپس موسى عصايش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعيد

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ

ترجمهٔ معانیدر نتيجه، ساحران به حالت سجده درافتادند

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «به پروردگار جهانيان ايمان آورديم

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

ترجمهٔ معانیپروردگار موسى و هارون.»

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفࣲ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ

ترجمهٔ معانیگفت: « [آيا] پيش از آنكه به شما اجازه دهم به او ايمان آورديد؟ قطعاً او همان بزرگ شماست كه به شما سحر آموخته است. به زودى خواهيد دانست. حتماً دستها و پاهاى شما را از چپ و راست خواهم بريد و همه‌تان را به دار خواهم آويخت.»

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «باكى نيست، ما روى به سوى پروردگار خود مى‌آوريم

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیما اميدواريم كه پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشايد، [چرا] كه نخستين ايمان‌آورندگان بوديم.»

۞وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

ترجمهٔ معانیو به موسى وحى كرديم كه: «بندگان مرا شبانه حركت ده، زيرا شما مورد تعقيب قرار خواهيد گرفت.»

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ

ترجمهٔ معانیپس فرعون مأمورانِ جمع‌آورىِ [خود را] به شهرها فرستاد،

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةࣱ قَلِيلُونَ

ترجمهٔ معانی[و گفت:] «اينها عده‌اى ناچيزند

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ

ترجمهٔ معانیو راستى آنها ما را بر سر خشم آورده‌اند،

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ

ترجمهٔ معانیو[لى‌] ما همگى به حال آماده‌باش درآمده‌ايم.»

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

ترجمهٔ معانیسرانجام، ما آنان را از باغستانها و چشمه‌سارها،

وَكُنُوزࣲ وَمَقَامࣲ كَرِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیو گنجينه‌ها و جايگاه‌هاى پر ناز و نعمت بيرون كرديم

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمهٔ معانی[اراده ما] چنين بود، و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائيل ميراث داديم

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ

ترجمهٔ معانیپس هنگام برآمدن آفتاب، آنها را تعقيب كردند

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ

ترجمهٔ معانیچون دو گروه، همديگر را ديدند، ياران موسى گفتند: «ما قطعاً گرفتار خواهيم شد.»

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

ترجمهٔ معانیگفت: «چنين نيست، زيرا پروردگارم با من است و به زودى مرا راهنمايى خواهد كرد.»

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقࣲ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ

ترجمهٔ معانیپس به موسى وحى كرديم: «با عصاى خود بر اين دريا بزن.» تا از هم شكافت، و هر پاره‌اى همچون كوهى سترگ بود

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ

ترجمهٔ معانیو ديگران را بدانجا نزديك گردانيديم

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

ترجمهٔ معانیو موسى و همه كسانى را كه همراه او بودند نجات داديم؛

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

ترجمهٔ معانیآنگاه ديگران را غرق كرديم

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیمسلماً در اين [واقعه‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو قطعاً پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ

ترجمهٔ معانیو بر آنان گزارش ابراهيم را بخوان

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ

ترجمهٔ معانیآنگاه كه به پدر خود و قومش گفت: «چه مى‌پرستيد؟»

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامࣰ ا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «بتانى را مى‌پرستيم و همواره ملازم آنهاييم.»

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ

ترجمهٔ معانیگفت: «آيا وقتى دعا مى‌كنيد، از شما مى‌شنوند؟

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ

ترجمهٔ معانیيا به شما سود يا زيان مى‌رسانند؟»

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «نه، بلكه پدران خود را يافتيم كه چنين مى‌كردند.»

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

ترجمهٔ معانیگفت: «آيا در آنچه مى‌پرستيده‌ايد تأمّل كرده‌ايد؟

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ

ترجمهٔ معانیشما و پدران پيشين شما؟

فَإِنَّهُمۡ عَدُوࣱّ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیقطعاً همه آنها -جز پروردگار جهانيان- دشمن منند

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ

ترجمهٔ معانیآن كس كه مرا آفريده و همو راهنماييم مى‌كند،

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ

ترجمهٔ معانیو آن كس كه او به من خوراك مى‌دهد و سيرابم مى‌گرداند،

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ

ترجمهٔ معانیو چون بيمار شوم او مرا درمان مى‌بخشد،

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ

ترجمهٔ معانیو آن كس كه مرا مى‌ميراند و سپس زنده‌ام مى‌گرداند،

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ

ترجمهٔ معانیو آن كس كه اميد دارم روز پاداش، گناهم را بر من ببخشايد.»

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمࣰ ا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ

ترجمهٔ معانیپروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى،

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقࣲ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

ترجمهٔ معانیو براى من در [ميان‌] آيندگان آوازه نيكو گذار،

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ

ترجمهٔ معانیو مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان،

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ

ترجمهٔ معانیو بر پدرم ببخشاى كه او از گمراهان بود،

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ

ترجمهٔ معانیو روزى كه [مردم‌] برانگيخته مى‌شوند رسوايم مكن

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالࣱ وَلَا بَنُونَ

ترجمهٔ معانیروزى كه هيچ مال و فرزندى سود نمى‌دهد،

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبࣲ سَلِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیمگر كسى كه دلى پاك به سوى خدا بياورد

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ

ترجمهٔ معانیو [آن روز] بهشت براى پرهيزگاران نزديك مى‌گردد

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ

ترجمهٔ معانیو جهنم براى گمراهان نمودار مى‌شود

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ

ترجمهٔ معانیو به آنان گفته مى‌شود: «آنچه جز خدا مى‌پرستيديد كجايند؟

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ

ترجمهٔ معانیآيا ياريتان مى‌كنند يا خود را يارى مى‌دهند؟

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ

ترجمهٔ معانیپس آنها و همه گمراهان در آن [آتش‌] افكنده مى‌شوند،

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ

ترجمهٔ معانیو [نيز] همه سپاهيان ابليس

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ

ترجمهٔ معانیآنها در آنجا با يكديگر ستيزه مى‌كنند [و] مى‌گويند

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلࣲ مُّبِينٍ

ترجمهٔ معانی«سوگند به خدا كه ما در گمراهى آشكارى بوديم،

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیآنگاه كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مى‌كرديم،

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ

ترجمهٔ معانیو جز تباهكاران ما را گمراه نكردند،

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ

ترجمهٔ معانیدر نتيجه شفاعتگرانى نداريم،

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیو نه دوستى نزديك

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةࣰ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیو اى كاش كه بازگشتى براىِ ما بود و از مؤمنان مى‌شديم

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیحقاً در اين [سرگذشت درس‌] عبرتى است و[لى‌] بيشترشان مؤمن نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمهٔ معانیقوم نوح پيامبران را تكذيب كردند

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمهٔ معانیچون برادرشان نوح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیمن براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم؛

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیاز خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد،

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیپس، از خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد.»

۞قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «آيا به تو ايمان بياوريم و حال آنكه فرومايگان از تو پيروى كرده‌اند؟»

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

ترجمهٔ معانی[نوح‌] گفت: «به [جزئيات‌] آنچه مى‌كرده‌اند چه آگاهى دارم؟

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ

ترجمهٔ معانیحسابشان -اگر درمى‌يابيد- جز با پروردگارم نيست

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیو من طردكننده مؤمنان نيستم

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرࣱ مُّبِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیمن جز هشداردهنده‌اى آشكار [بيش‌] نيستم.»

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «اى نوح، اگر دست برندارى قطعاً از [جمله‌] سنگسارشدگان خواهى بود.»

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ

ترجمهٔ معانیگفت: «پروردگارا، قوم من مرا تكذيب كردند؛

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحࣰ ا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیميان من و آنان فيصله ده، و من و هر كس از مؤمنان را كه با من است نجات بخش.»

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

ترجمهٔ معانیپس او و هر كه را در آن كشتى آكنده با او بود، رهانيديم؛

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ

ترجمهٔ معانیآنگاه باقى‌ماندگان را غرق كرديم

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیقطعاً در اين [ماجرا درس‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمهٔ معانیعاديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمهٔ معانیآنگاه كه برادرشان هود به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیمن براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیاز خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةࣰ تَعۡبَثُونَ

ترجمهٔ معانیآيا بر هر تپه‌اى بنايى مى‌سازيد كه [در آن‌] دست به بيهوده‌كارى زنيد؟

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ

ترجمهٔ معانیو كاخهاى استوار مى‌گيريد به اميد آنكه جاودانه بمانيد؟

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ

ترجمهٔ معانیو چون حمله‌ور مى‌شويد [چون‌] زورگويان حمله‌ور مى‌شويد؟

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیپس، از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ

ترجمهٔ معانیو از آن كس كه شما را به آنچه مى‌دانيد مدد كرد پروا داريد

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمࣲ وَبَنِينَ

ترجمهٔ معانیشما را به [دادن‌] دامها و پسران مدد كرد،

وَجَنَّٰتࣲ وَعُيُونٍ

ترجمهٔ معانیو به [دادن‌] باغها و چشمه‌ساران؛

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیمن از عذاب روزى هولناك بر شما مى‌ترسم

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «خواه اندرز دهى و خواه از اندرزدهندگان نباشى براى ما يكسان است

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمهٔ معانیاين جز شيوه پيشينيان نيست

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

ترجمهٔ معانیو ما عذاب نخواهيم شد.»

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیپس تكذيبش كردند و هلاكشان كرديم. قطعاً در اين [ماجرا درس‌] عبرتى بود، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمهٔ معانیثموديان، پيامبران [خدا] را تكذيب كردند؛

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمهٔ معانیآنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیمن براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیاز خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ

ترجمهٔ معانیآيا شما را در آنچه اينجا داريد آسوده رها مى‌كنند؟

فِي جَنَّٰتࣲ وَعُيُونࣲ‏

ترجمهٔ معانیدر باغها و در كنار چشمه‌ساران،

وَزُرُوعࣲ وَنَخۡلࣲ طَلۡعُهَا هَضِيمࣱ‏

ترجمهٔ معانیو كشتزارها و خرمابنانى كه شكوفه‌هايشان لطيف است؟

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتࣰ ا فَٰرِهِينَ

ترجمهٔ معانیو هنرمندانه براى خود از كوهها خانه‌هايى مى‌تراشيد

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیاز خدا پروا كنيد و فرمانم ببريد

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

ترجمهٔ معانیو فرمان افراطگران را پيروى مكنيد

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ

ترجمهٔ معانیآنان كه در زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند.»

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «قطعاً تو از افسون‌شدگانى

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ترجمهٔ معانیتو جز بشرى مانند ما [بيش‌] نيستى. اگر راست مى‌گويى معجزه‌اى بياور

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةࣱ لَّهَا شِرۡبࣱ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ‏

ترجمهٔ معانیگفت: «اين ماده‌شترى است كه نوبتى از آب او راست و روزى معين نوبت آب شماست

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءࣲ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیو به آن گزندى مرسانيد كه عذاب روزى هولناك شما را فرو مى‌گيرد

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ

ترجمهٔ معانیپس آن را پى كردند و پشيمان گشتند

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیآنگاه آنان را عذاب فرو گرفت. قطعاً در اين [ماجرا] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمهٔ معانیقوم لوط فرستادگان را تكذيب كردند

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمهٔ معانیآنگاه برادرشان لوط به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیمن براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیاز خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیآيا از ميان مردم جهان، با مردها در مى‌آميزيد؟

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ

ترجمهٔ معانیو آنچه را پروردگارتان از همسرانتان براى شما آفريده وامى‌گذاريد؟ [نه،] بلكه شما مردمى تجاوزكاريد

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «اى لوط، اگر دست برندارى، قطعاً از اخراج‌شدگان خواهى بود.»

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ

ترجمهٔ معانیگفت: «به راستى من دشمن كردار شمايم

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ

ترجمهٔ معانیپروردگارا، مرا و كسان مرا از آنچه انجام مى‌دهند رهايى بخش.»

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

ترجمهٔ معانیپس او و كسانش را همگى، رهانيديم

إِلَّا عَجُوزࣰ ا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

ترجمهٔ معانیجز پيرزنى كه از باقى‌ماندگان [در خاكستر آتش‌] بود

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

ترجمهٔ معانیسپس ديگران را سخت هلاك كرديم

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرࣰ اۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ

ترجمهٔ معانیو بر [سر] آنان بارانى [از آتش گوگرد] فرو ريختيم. و چه بد بود باران بيم‌داده‌شدگان

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیقطعاً در اين [عقوبت‌] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان‌آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

ترجمهٔ معانیاصحاب ايكه فرستادگان را تكذيب كردند

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

ترجمهٔ معانیآنگاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينࣱ‏

ترجمهٔ معانیمن براى شما فرستاده‌اى در خور اعتمادم

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ

ترجمهٔ معانیاز خدا پروا داريد و فرمانم ببريد

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو بر اين [رسالت‌] اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست

۞أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ

ترجمهٔ معانیپيمانه را تمام دهيد و از كم‌فروشان مباشيد

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ

ترجمهٔ معانیو با ترازوى درست بسنجيد

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ

ترجمهٔ معانیو از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد بر مداريد

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمهٔ معانیو از آن كس كه شما و خلق [انبوه‌] گذشته را آفريده است پروا كنيد.»

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ

ترجمهٔ معانیگفتند: «تو واقعاً از افسون‌شدگانى.»

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرࣱ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

ترجمهٔ معانی«و تو جز بشرى مانند ما [بيش‌] نيستى، و قطعاً تو را از دروغگويان مى‌دانيم

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفࣰ ا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ

ترجمهٔ معانیپس اگر از راستگويانى، پاره‌اى از آسمان بر [سر] ما بيفكن.»

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ

ترجمهٔ معانی[شعيب‌] گفت: «پروردگارم به آنچه مى‌كنيد داناتر است.»

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

ترجمهٔ معانیپس او را تكذيب كردند، و عذابِ روزِ ابر [آتشبار] آنان را فرو گرفت. به راستى آن، عذاب روزى هولناك بود

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةࣰۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیقطعاً در اين [عقوبت درسِ‌] عبرتى است، و[لى‌] بيشترشان ايمان آورنده نبودند

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

ترجمهٔ معانیو در حقيقت، پروردگار تو همان شكست‌ناپذير مهربان است

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

ترجمهٔ معانیو راستى كه اين [قرآن‌] وحى پروردگار جهانيان است

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ

ترجمهٔ معانی«روح الامين» آن را بر دلت نازل كرد،

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ

ترجمهٔ معانیتا از [جمله‌] هشداردهندگان باشى؛

بِلِسَانٍ عَرَبِيࣲّ مُّبِينࣲ‏

ترجمهٔ معانیبه زبان عربى روشن،

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ

ترجمهٔ معانیو [وصف‌] آن در كتابهاى پيشينيان آمده است

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ

ترجمهٔ معانیآيا براى آنان، اين خود دليلى روشن نيست كه علماى بنى‌اسرائيل از آن اطّلاع دارند؟

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ

ترجمهٔ معانیو اگر آن را بر برخى از غير عرب زبانان نازل مى‌كرديم،

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیو پيامبر آن را برايشان مى‌خواند به آن ايمان نمى‌آوردند

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

ترجمهٔ معانیاين گونه در دلهاى گناهكاران، [انكار را] راه مى‌دهيم

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ

ترجمهٔ معانیكه به آن نگروند تا عذاب پردرد را ببينند،

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةࣰ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

ترجمهٔ معانیكه به طور ناگهانى -در حالى كه بى‌خبرند- بديشان برسد

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ

ترجمهٔ معانیو بگويند: «آيا مهلت خواهيم يافت؟»

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

ترجمهٔ معانیپس آيا عذاب ما را به شتاب مى‌خواهند؟

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ

ترجمهٔ معانیمگر نمى‌دانى كه اگر سالها آنان را برخوردار كنيم،

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ

ترجمهٔ معانیو آنگاه آنچه كه [بدان‌] بيم داده مى‌شوند بديشان برسد،

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ

ترجمهٔ معانیآنچه از آن برخوردار مى‌شدند، به كارشان نمى‌آيد [و عذاب را از آنان دفع نمى‌كند]؟

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

ترجمهٔ معانیو هيچ شهرى را هلاك نكرديم مگر آنكه براى آن هشداردهندگانى بود

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

ترجمهٔ معانی[تا آنان را] تذكر [دهند]؛ و ما ستمكار نبوده‌ايم

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ

ترجمهٔ معانیو شيطانها آن را فرود نياورده‌اند

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ

ترجمهٔ معانیو آنان را نسزد و نمى‌توانند [وحى كنند]

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ

ترجمهٔ معانیدر حقيقت آنها از شنيدن، معزول [و محروم‌]اند

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ

ترجمهٔ معانیپس با خدا، خداى ديگر مخوان كه از عذاب‌شدگان خواهى شد

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ

ترجمهٔ معانیو خويشان نزديكت را هشدار ده

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

ترجمهٔ معانیو براى آن مؤمنانى كه تو را پيروى كرده‌اند، بال خود را فرو گستر

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءࣱ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ

ترجمهٔ معانیو اگر تو را نافرمانى كردند، بگو: «من از آنچه مى‌كنيد بيزارم.»

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ

ترجمهٔ معانیو بر [خداىِ‌] عزيزِ مهربان توكل كن،

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ

ترجمهٔ معانیآن كس كه چون [به نماز] برمى‌خيزى تو را مى‌بيند،

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ

ترجمهٔ معانیو حركت تو را در ميان سجده‌كنندگان [مى‌نگرد]

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ

ترجمهٔ معانیاو همان شنواى داناست

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ

ترجمهٔ معانیآيا شما را خبر دهم كه شياطين بر چه كسى فرود مى‌آيند؟

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمࣲ‏

ترجمهٔ معانیبر هر دروغزن گناهكارى فرود مى‌آيند،

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ

ترجمهٔ معانیكه [دزدانه‌] گوش فرا مى‌دارند و بيشترشان دروغگويند،

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ

ترجمهٔ معانیو شاعران را گمراهان پيروى مى‌كنند

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادࣲ يَهِيمُونَ

ترجمهٔ معانیآيا نديده‌اى كه آنان در هر واديى سرگردانند؟

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ

ترجمهٔ معانیو آنانند كه چيزهايى مى‌گويند كه انجام نمى‌دهند

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرࣰ ا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبࣲ يَنقَلِبُونَ

ترجمهٔ معانیمگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفته‌اند يارى خواسته‌اند. و كسانى كه ستم كرده‌اند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت